auto-van-de-week
 Infiniti M35h GT Premium 35 V6 AT 2012 - autotest
Auto van de Maand - Juli 2012
Geschreven door Daan van der Keur - 1 juni 2012
Deze testauto werd ons aangeboden door Infiniti Center Amsterdam
Ik zie, ik zie, wat jij....
niet ziet! En daar gaat het nou net om bij deze Infiniti M35h, want juist dat wat je niet ziet maakt deze auto interessant. Het grote probleem met auto's zoals deze Infiniti M35h is dat je zonder gedegen research slechts een testverslag zoals alle andere kunt schrijven. Zo van even merk en type bovenaan de hybride-template veranderen, en alweer een testverslag klaar om online te zetten. In eerste instantie ging ik er, net als de rest van autojournalistiek Nederland, vanuit met een gewone hybride te maken te hebben. Maar na het ophalen vielen mij al snel een aantal dingen op die deze auto zeer 'verdacht' maakten. Eén van die dingen is dat ik plotseling na het wegvallen van de verbrandingsmotor deze niet veel later weer aan zag slaan, maar, en nou komt het, het toerental bleef daarna exact steken op net iets boven de 1.000 toeren. Gezien de snelheid van 80 km/u kon dat helemaal niet, er moest dus wel iets bijzonders aan de hand zijn. Iets dat te vergelijken is met het opladen van de accu's à la de Fisker Karma. Omdat er geen instructieboekje in de auto lag ben ik maar eens even op het internet gaan speuren of ik in een introductie/testverslag op een ander online automagazine iets interessants kon vinden over deze auto. Vreemd genoeg kon ik in geen enkel Nederlands testverslag hier iets over terugvinden, maar daar verbaas ik me allang niet meer over gezien het bedroevend lage niveau van de Nederlandse autojournalistiek. Dan maar zoeken op AMT (Auto & Motor Techniek) maar daar stonden alleen twee artikelen over het speciale eco-gaspedaal en het akoestische waarschuwingsgeluid voor voetgangers op deze Infiniti M35h. Pas op de Amerikaanse website Hybridcars.com vond ik eindelijk wat meer interessante informatie over de Infiniti M35h. In het goed geschreven Amerikaanse artikel stond o.a. iets over de afwezigheid van een koppelomvormer (vrijwel elke automaat heeft een koppelomvormer!), een droge én natte koppeling, het zeer interessante regeneratieve remsysteem kortom deze auto is, precies zoals ik al dacht, absoluut niet wat-ie lijkt te zijn.

Het meest idiote van deze auto vind ik nog dat de Infiniti M nooit is ontworpen als hybride-auto (waardoor het ontwerp dus achteraf aangepast moest worden). Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Toyota Prius of de Lexus CT200h die vanaf de eerste pennenstreep als hybride zijn ontworpen. Nou zou je verwachten dat dit een groot nadeel zou zijn maar dat blijkt dus absoluut niet het geval. Een leuk voorbeeld van iets soortgelijks heb ik op mijn werk meegemaakt. Net rond de verhuizing naar ons nieuwe gebouw naast de snelweg A4 in Leiderdorp kwam Brussel met nieuwe wetgeving betreffende organen en weefsels met betrekking tot transplantatie. Embryo's bleken daar ook onder te vallen, en dus moesten we in ons nieuwe pand achteraf een klasse III luchtkwaliteit zien te realiseren. Normaal gesproken had het luchtcirculatiesysteem boven het plafond van het laboratorium moeten komen, maar daar was niet genoeg ruimte voor omdat daar geen rekening mee was gehouden tijdens het ontwerpen van het gebouw. We hebben daarom een gesloten flowkastensysteem in de vorm van een hoefijzer gekocht bij Vitrosafe in Engeland, kosten iets van een half miljoen euro. Daarmee waren we in één klap het modernste laboratorium van Europa (waarschijnlijk van de hele wereld, gezien de rest van het lab), en het grote voordeel van dit systeem is dat mochten we ooit nog een keer verhuizen dan kunnen we het meenemen: http://www.vitrosafe.co.uk/index2.asp (deze 3D-animatie is gemaakt op ons laboratorium)

In-fi(j)n-iti
Mijn allereerste Infiniti, een automerk dat tot de verbeelding spreekt in Nederland. De reden daarvoor is dat je niet zo vaak een Infiniti ziet rijden, in ieder geval minder vaak dan een Lexus (het luxemerk van dat andere Japanse automerk Toyota). Het grappige is dat het merk Infiniti - het luxemerk van Nissan - in de USA al veel langer te koop is. Infiniti startte officieel haar verkoop op 8 november 1989 in Noord Amerika. Door grijze import belandden auto's van het merk Infiniti (in Nederland o.a. door Pietersen US Carcenter) al snel in andere werelddelen, zo ook in Nederland waar na verloop van tijd een echte importeur in het leven werd geroepen. Ik heb in het verleden al een keer Pietersen US Carcenter willen mailen om te vragen of ik een Infiniti zou mogen testen, maar dat is er om een of andere reden nooit van gekomen. Totdat ik plotseling een mailtje uit Amsterdam kreeg van het Infiniti Center aldaar. Ik heb direct een mailtje terug gestuurd met de vraag of ik een keer langs kon komen, en toen ik naar binnen liep zag ik een heel bekend gezicht. Tja dat krijg je als je alleen de voornaam van iemand kent, toen ik het mailtje kreeg ging er namelijk geen lampje bij me branden. Na een lang en gezellig gesprek werd de afspraak gemaakt om een Infiniti te testen, deze M35h GT Premium dus. Het wegrijden bij het Infiniti Center in Amsterdam is één van de leukere vertrekpunten, het is namelijk een mooie zeer steile helling. Mijn eerste indruk van deze Infiniti M35h is goed, deze auto voelt aan als een heerlijk zwevende grote luxe sportsedan. Met name de vering/demping voelt erg goed aan, vooral omdat deze Infiniti M35h conventionele schokbrekers heeft.

Maar ook hier geldt weer "Ik zie, ik zie wat jij niet ziet." want na wat zoekwerk op het internet vond ik een pdf-file met daarin uitermate verrassende informatie over de schokbrekers op deze Infiniti M35h. Het blijkt hier om nieuwe zogenaamde 'Frequency Responsive' schokbrekers te gaan. Na het lezen van het woord "frequency" gingen er wat alarmbellen bij mij te rinkelen, want ik moest meteen denken aan de FSD-schokbrekers van Koni. Inderdaad ja díe Koni-schokbrekers van díe Abarth Punto Evo 1.4T MultiAir 16v S&S esseesse, waarmee ik een behoorlijk angstig moment beleefde. Maar blijkbaar hebben ze deze dempingtechniek bij Nissan een stuk beter voor elkaar dan bij Koni, want gedurende de hele testweek functioneerden de FR-schokbrekers van de Infiniti M35h weergaloos goed. Zowel de laagfrequente (asfalt) als de hoogfrequente vibraties (verkeersdrempels, kinderkopjes) worden perfect uitgedempt. Ondanks het comfortabele karakter van de vering/demping liet de Infiniti M35h het niet snel afweten. Op de drempelweg langs het voormalig MarineVliegkamp Valkenburg deinde de Infiniti M35h zelfs niet na toen ik met een behoorlijke vaart over de hoogste verkeersdrempel heen vloog. Maar ook tijdens het betere bochtenwerk liet de Infiniti M35h het niet snel afweten. Toen ik terug reed uit Katwijk ben ik voor de ultieme gooi-en-smijttest even door de beruchte S-bocht gereden, inderdaad ook weer op de ventweg langs het voormalig MarineVliegkamp Valkenburg. Gooien en smijten met de Infiniti M35h, de auto is er niet voor gemaakt maar het kan wel. In de S-bocht reed ik zwaar op de grens, en middenin het tweede deel van de bocht begon-ie dan ook te glijden. In een fractie van een seconde voelde ik de veiligheidsgordel zich automatisch aanspannen. Het liep uiteraard goed af, mede dankzij het goede onderstel (stabilisatorstangen voor en achter, en onafhankelijke wielophanging achter), maar ik had eerlijk gezegd ook niet anders verwacht.

Twee koppelingen maar dan anders
Iedereen kent de DSG-bakken van Audi, Seat, Skoda en Volkswagen wel denk ik. Dat zijn versnellingsbakken met een dubbele koppeling, echter totaal anders geconfigureerd dan bij deze Infiniti M35h. De Infiniti M35 beschikt ten eerste over twee verschillende soorten koppelingen, namelijk een droge en een natte koppeling. Afijn lees het maar in de beschrijving van de Infiniti M35h op de website van Infinitipress, die hebben het al netjes beschreven dus dan citeer ik liever. Wat ik nog wel even moet vermelden is dat door het ontbreken van een koppelomvormer er af en toe schokken voelbaar waren in de aandrijflijn. Het aantal keren dat dit voorkwam was echter niet vaker dan bij een normale automaat mét koppelomvormer. Infiniti verdient hier dus een groot compliment dat ondanks het weglaten van de koppelomvormer dit amper merkbaar is.
[quote Infinitipress.eu/nl] De M35h heeft de klassieke lay-out van 'motor voorin en achterwielaandrijving', die is opgebouwd rond een innovatieve aandrijflijn die voorzien is van een systeem van één motor en twee koppelingen (vergelijkbaar met de hybrides van Volkswagen, Audi and Porsche, red.). De eerste droge koppeling is gemonteerd tussen de 3.5-liter V6 Atkinson-cyclus benzinemotor en de elektromotor. Deze ontkoppelt de verbrandingsmotor als de auto alleen door de elektromotor wordt aangedreven en het systeem elektrische energie regenereert. Daarmee wordt mechanische wrijving in de aandrijflijn gereduceerd, wat het brandstofverbruik ten goede komt. Hoe efficiënt de elektrische aandrijving van de M35h is, bleek in een uitgebreide test in de Verenigde Staten van Amerika, waar gedurende drie maanden dag in, dag uit een route werd gereden die niet alleen door de stad, maar ook door voorsteden, over snelwegen en zelf bergwegen voerde. De resultaten toonden aan dat de M35h in staat is de helft van de tijd alleen in de elektrische modus te rijden, dus zonder enige emissie. De M35h dankt zijn veelzijdige talent aan twee nieuwe technologieën. De eerste daarvan is het lithium-ion-accupakket, dat snel kan worden opgeladen en dat twee keer zo krachtig is dan een conventionele accu van vergelijkbare afmetingen. De andere innovatie is de directe overbrenging van het vermogen van de benzine- of elektromotor op de achterwielen. Dit is niet alleen essentieel voor de efficiency van de M35h, maar zorgt er ook voor dat de auto onder alle omstandigheden het gevoel geeft over voldoende aandrijving te beschikken. De transmissie van de M35h is een nog verder verfijnde versie van Infiniti's veelgeprezen Adaptive Shift Control (ASC) zeventrapsautomaat. Een verschil met de ASC-transmissie in andere modellen is het ontbreken van een koppelomvormer (dat kan dankzij de natte koppeling tussen de transmissie en de aandrijfas, red.). Door dit onderdeel achterwege te laten, voorkomt Infiniti de mechanische verliezen die gewoonlijk in transmissies met een koppelomvormer optreden. Het ontbreken van een koppelomvormer leidt ook tot een betere gasrespons en een sportiever rijgedrag. Net als in auto's met een handgeschakelde transmissie kan kort 'tussengas' worden gegeven terwijl de bekrachtigde schakelovergangen zich niet alleen razendsnel, maar ook uiterst soepel voltrekken. [/quote Infinitipress.eu/nl]

Zuinig rijden is (g)een kunst
Ik was zeer benieuwd wat het verbruik zou zijn na mijn zuinigheidsrit, want een auto van bijna 2 ton (met 2 personen) met een 3.5 liter V6 dat kan bijna niet goed komen, toch? Dankzij de ingenieuze plaatsing en koppeling van de elektromotor aan de verbrandingsmotor, én het zeer speciale accupakket had ik toch enige hoop op een mooi verbruik. Na het vullen van de benzinetank heb ik de auto in de Eco-stand gezet en kon de zuinigheidsrit beginnen. In de Eco-stand wordt overigens het actieve gaspedaal (Nissan noemt het zelf 'Eco-pedal') geactiveerd, wat inhoudt dat het gaspedaal tegendruk geeft als je het dieper intrapt. Afijn typ de trefwoorden "Eco-pedal AMT" in op Google en de eerste vermelding is een link naar een uitgebreid artikel over dit actieve gaspedaal op AMT. Op de N206 heb ik de Infiniti M35h direct vast gezet op 80 km/u met de ACC oftewel Adaptive Cruise Control. Om te voorkomen dat de auto uit zichzelf zou gaan remmen heb ik de afstand tot mijn voorganger op 1 blokje (maximum=3 blokjes) gezet, en als het echt niet anders kon de ACC even uitgeschakeld. Over het aantal keren remmen tijdens deze zuinigheidsrit zal ik het maar niet hebben, want dat was dramatisch slecht. Op alle plekken waar ik normaal nooit hoef te remmen moest ik nu wel remmen. Nou is 6 keer remmen helemaal niet slecht want toen ik met mijn zuinigheidsritten begon kwam ik steeds op 4-6 keer uit. Pas maanden later werd dat 1-2 keer en na een jaar (=ongeveer 16 zuinigheidsritten verder) 0 keer remmen. Tijdens het rijden zag ik op de stijgende delen van de N206 de verbrandingsmotor aanslaan. De ene keer om als generator te fungeren, de andere keer ten behoeve van de aandrijving en soms als beiden.

Een verhaal apart is het afremmen op de motor, want in de D-stand voelt dat normaal aan. In de manuele stand remt de Infiniti M35h echter veel harder af, waardoor ik vrij snel behoorlijk wat snelheid uit de auto halen voor een bocht. Indien nodig kon ik ook nog handmatig terugschakelen maar meestal was dat niet nodig. Hierboven konden jullie lezen dat het in de praktijk mogelijk is om maar liefst 50 procent van de tijd elektrisch te rijden met de Infiniti M35h. Dat mag uitermate verrassend genoemd worden want de Infiniti M35h kan theoretisch slechts twee kilometer elektrisch rijden op zijn Lithium-ion accupakket. Net zo verrassend is dat de Infiniti M35h volledig elektrisch rijden een snelheid van 100 km/u of zelfs hoger halen (de Toyota Prius 1.8 Full Hybrid slechts 70 km/u). Door het constant razend snel opladen (en ontladen uiteraard) van het Lithium-ion-accupakket is het mogelijk die 50 procent te halen. Dat is dan ook de reden dat ik na het aftanken op een zeer nette 1:21 uitkwam! Wie denkt dat dit een toevalstreffer ik moet ik teleurstellen want een dag later heb ik zondagmiddag uit werk vandaan nog een keer een zuinigheidsrit gedaan (exact dezelfde route uiteraard) en toen kwam ik uit op een verbruik van 1:20,5. Als ik dan in een testverslag lees dat iemand er trots op is dat hij 1:13 komma nog wat haalt, dan vrees ik dat die persoon totaal niets van deze auto snapt. Pas als je weet hoe deze auto technisch in elkaar steekt dan snap je hoe je het maximale eruit kunt halen. Maar zoals ik helemaal bovenaan al schreef heb ik in geen enkel testverslag iets zinnigs gelezen over de techniek van deze hybride. Net zo goed als dat ik in geen enkel testverslag iets heb gelezen over de nieuwe schokbrekers met 'Frequency Responsive Damping'. Dat is vreemd want je kunt alles over deze Infiniti M35h vinden op het internet, tenminste als je de tijd er voor neemt en niet al te dom bent.



Strandweer
Woensdag was ik vrij en in de ochtend was het verschrikkelijk takkenweer, prima weer dus om testverslagen te schrijven. In de middag trok het helemaal open en was het werkelijk strak blauw met een stralend zonnetje. Na het zwemmen ben ik even gaan eten en meteen daarna in de Infiniti M35h naar het strand gereden. Voor mij uit reed Renault Clio Sport die exact dezelfde kant op reed als ik. Vlakbij de Zanderij (waar Dirk Kuyt ook een huis heeft) sloeg hij linksaf richting de Kantineweg. Ik had al gezien dat hij goed kon sturen en hij gaf dan ook stevig gas na het stoplicht. Ik kon de Renault Clio Sport amper bijhouden op het zeer bochtige parcours, daar zie je dus duidelijk het grote nadeel van het hoge gewicht met het comfortabel afgeveerde onderstel. Na een mooie rustige rit over de boulevard heb ik even genoten van de vele kitesurfers op zee. De webmaster van Autotesten.nl is lid van de grootste en oudste kitesurfclub van Nederland en ik ga deze zomer leren kitesurfen als alles meezit. Daarna ben ik even bij mijn jongste zus langs gereden. Mijn moeder vroeg of ik mijn zus en mijn zwager even op wilde halen bij de meelfabriek want ze hadden de boot van haar zwager van Amsterdam naar Leiden gevaren. Op naar Leiden weer dus want ik was mijn mobieltje vergeten en kon haar dus niet bellen.

Omdat de oprit bij 't Heen weer open is ben ik uiteraard die kant op gereden. De weg er naartoe is nog niet klaar, en dus ik moest 30 km/u rijden (elektrisch uiteraard) en daarna via rotonde aan de andere kant van de N206 weer onder N206 door naar de oprit rijden. Toen ik de rotonde afdraaide zag in mijn achteruitkijkspiegel een Volkswagen Golf GTI. Ah dat wordt leuk dacht ik, ik reed rustig op de 180-gradenbocht af, zette het gas erop en ging behoorlijk in de veren hangend door de bocht, en vlak na de apex gaf ik nog net niet helemaal recht vol gas in de sportstand. De Volkswagen Golf GTI verdween zeer rap in mijn achteruitkijkspiegel, en al snel zag ik alleen nog een stipje. Kijk dit kan de Infiniti veel beter dan een bochtig parcours. En die gast in die Volkswagen Golf GTI snapte er waarschijnlijk helemaal niets van. Als er een Porsche Panamera S Hybrid voor hem had gereden had hij het misschien wel gesnapt, maar helaas voor hem is deze Infiniti M35h de snelste hybride ter wereld. Op papier heeft de Porsche Panamera S Hybrid meer Pk's, maar toch wint de véél goedkopere en net zo zware Infiniti M35h het ruimschoots van de Porsche.

 Filmpje - snelste hybride ter wereld - Infinit M35h vs Porsche Panamera S Hybrid

http://www.youtube.com/watch?v=IVrvYuP7D-Y



Zoef
Zoals het bij een luxe sportsedan hoort zoeft de Infiniti M35h er fluisterend vandoor als je gas geeft. En dat fluisterend geldt ook voor de V6 benzinemotor want ook die hoor je amper, in tegenstelling tot in de Nissan 350Z de donor van het motorblok. Je voelt de V6 benzinemotor eerder aanslaan door de net aan voelbare vibraties in je handen aan het stuur dan dat je 'm hoort. De enige keer dat ik 'm goed kon horen was als ik vanuit stilstand een kickdown gaf in de Sportstand. Hoe verslavend dat is bleek wel toen ik even met onze webmaster ging rijden, hij kon er maar geen genoeg van krijgen. Behalve de ronkende V6 kon je dan ook de elektromotor horen fluiten, erg grappig want het leek net op het fluiten van een turbo. Maar zoals ik al schreef is deze Infiniti M35h stil, erg stil van binnen. Om die stilte een beetje te doorbreken hebben ze dan ook gelukkig een Bose Surround System met 16 luidsprekers gemonteerd. Het leukste aan dit audio-systeem is dat er links en rechts speakers in de bovenkant van de voorstoelen zitten. Het geluid is uitstekend en ik heb me dan ook prima vermaakt met mijn eigen MP3's die op een USB-stick staan. Het interieur van de Infiniti M35h oogt klassiek, "afgewerkt met semi-anilineleder en houten details in White Ash met chroomafwerking" zoals Infiniti het omschrijft in een persbericht. De stoelen zitten uitstekend en ik heb geen enkele keer pijn in mijn kont of rug gehad. De voorstoelen beschikken overigens over zowel stoelverwarming als koeling, heerlijk als je in een koude dan wel hete auto stapt. De passagiers achterin zitten ruim en ik heb mijn moeder en zus dan ook niet horen klagen. De kofferbak is wat kleiner dan je zou verwachten, maar dat komt door het Lithium-ion-accupakket. Toch viel het mij nog heel erg mee hoeveel Samsonite koffers erin pasten. Op één 33-liter koffer na paste de gehele sedan kofferset erin. Slechts één koffer minder dan de Jaguar XJ, maar net zoveel als bijvoorbeeld een Peugeot RCZ, helemaal niet verkeerd dus. Dus autojournalisten die zeiken over een véél te kleine kofferbak schrijven grote onzin. Meten is weten!

Infiniti zou echter Infiniti niet zijn als ze geen zeer speciale opties in de lijst met accessoires zouden hebben, te weten het 'Forest Air System' en 'Active Noise Control'. Het 'Forest Air System' zorgt voor een aangename lucht (geur én vochtigheid) in de auto door middel van een zogenaamd 'druivenzaad polyphenol-geïmpregneerd luchtfilter' en een 'plasmacluster luchtververser'. Ik heb geen enkele keer een onaangenaam luchtje (ik rijd vaak door de polders rondom Leiden) in de Infiniti M35h geroken dus het werkt blijkbaar goed. Het 'Active Noise Control' is iets wat misschien bij iedereen bekender in de oren klinkt als 'antigeluid'. Antigeluid is heel simpel gezegd een geluid dat een ander geluid opheft. Door het geluid dat men wil dempen in tegenfase af te spelen ontstaat zogenaamde destructieve interferentie, oftewel het geluid wordt opgeheven en het wordt stil. Nou ja vrijwel stil want het antigeluid is nooit 100 procent gelijk aan het geluid dat men wil opheffen. Maar het is zeker een zeer interessante optie als je van stilte houdt. Verder heeft de ACC nog een leuke feature voor de durfals onder de autojournalisten. Net als de Volvo S60 kan de Infiniti M35h zichzelf volledig autonoom (=zonder ingrijpen van de bestuurder) stilzetten als je met het ACC aan op een stilstaande rij auto's voor een stoplicht afrijdt. De eerste keer dat ik dit deed had ik mijn voet op het rempedaal, maar daarna niet meer. Toch is deze Infiniti M35h anders dan de Volvo S60, want waar de Volvo S60 stil blijft staan daar kroop deze Infiniti M35h na een tiental seconden weer langzaam vooruit. Daarna zette de auto zichzelf weer automatisch stil, maar de tweede keer dat-ie weer vooruit kroop moest ik op de rem trappen want toen zette de Infiniti M35h zichzelf niet meer automatisch stil.

Webmaster
Woensdagavond had ik afgesproken met Mel Jongen, de webmaster van Autotesten.nl, want een auto zoals deze Infiniti M35h dat vindt hij wel leuk. Bij het eerste stoplicht was Mel even vergeten dat hij in een automaat reed, en dus trapte hij met zijn linkervoet bovenop de rem en lag ik zowat op straat te kamperen. Jesum wat een heftige remmen heeft deze Infiniti M35h, ik was er al achter dat de remmen erg goed zijn, maar zelfs ik schrok nu weer even van zoveel remkracht. Nou vind ik heftige remmen persoonlijk erg leuk, maar wat vooral goed is aan deze remmen is de doseerbaarheid en de uitstekende vertraging. Omdat het weer vanuit het zuiden slechter begon te worden gebaarde ik Mel richting Noordwijk te rijden via de A44. Daar zag ik in de verte nog blauwe lucht en een zonnetje, nog wel tenminste. Soms is het best lekker om even niet de bestuurder te zijn maar passagier. Door Mel te observeren, en even rustig het instructieboekje te lezen kom ik ook weer van alles aan de weet. Zo viel het Mel, net als ik, ook direct op dat er iets geks aan de hand is met deze Infiniti M35h. Misschien vallen mij en Mel dingen sneller op aan een auto omdat we allebei een monteursachtergrond hebben. Hoe moet ik anders verklaren dat Mel en ik direct dit soort dingen opvallen, terwijl andere autojournalisten na een volle week rijden nog niet doorhebben dat ze in een bijzonder soort hybride rijden met bijzondere vering/demping. Wie door heeft in wat voor auto hij/zij rijdt, en dus snapt hoe deze hybride technisch werkt die kan een verbruik van boven de 1:20 halen. Dat geen enkele andere autojournalist een verbruik van 1:20 of meer heeft gehaald zegt dan ook genoeg denk ik.

Op de foto's is te zien dat de Duits gekentekende Infiniti M35h is bestickerd, iets dat veel autojournalisten helemaal maar niets vinden. Zo had ik een keer een Volkswagen op CNG (=Compressed Natural Gas=aardgas onder druk) meegekregen met een bloemenweide op de zijkant met een vogel, een mol en andere leuke beestjes. Tijdens het reserveren werd er aan mij gevraagd of ik het erg vond om een bestickerde versie mee te krijgen, want er was geen enkele autojournalist die met deze auto wilde rijden. Pas toen ik het labeltje van een contactsleutel verloor begreep ik waarom dat zo is. Op dat labeltje staat het kenteken en type van de testauto, en door dat labeltje kan iedereen zien dat die auto niet van jou is. Wat bleek nou het geval? Veel autojournalisten halen dat labeltje eraf want ze doen dan net of die mooie dure testauto hun eigen auto is. Ik heb daar verschrikkelijk hard om moeten lachen, zo zielig kun je toch niet zijn, uh wel dus.

Bekijk ook:
Specificaties >>
Foto's >>