Lancia Delta Platino 1.9 TwinTurbo MultiJet 2009 - autotest
Geschreven door Daan van der Keur - 12 juni 2009
Deze testauto werd ons aangeboden door Fiat Group Automobiles Netherlands B.V.
Lancia Delta isdawa? "Echt wel hoor!"
Nieuwe lancering
Even dacht ik echt dat het merk Lancia langzamerhand dood zou bloeden maar nee zie daar, ineens is dit mooie Italiaanse merk weer helemaal terug. Het fraaie eigenzinnige design van de nieuwe Lancia's maakt dat je dit merk absoluut niet over het hoofd kan zien. De eerste avond ben ik meteen even gaan posen over de boulevards van Noordwijk- en Katwijk aan Zee. Zoals verwacht had ik behoorlijk wat bekijks. Ik zag echt veel mensen op de terrasjes naar de Lancia wijzen, en ook automobilisten die achter of voor me reden zag ik wijzen. Maar ja de nieuwe Lancia Delta is dan ook een opvallende auto in deze uitermate sjieke kleur.

Gered door een Poolse dame
Een 1.9 liter diesel twinturbo met 190 Pk en dik 400 Nm bij slechts 2.000 toeren. Dat is verhoudingsgewijs meer koppel per liter als de loodzware Audi Q7 V12 TDI die slechts 1.000 Nm heeft! Meer dan genoeg koppel dus om eens verschrikkelijk lekker over het asfalt te boenderen. Maar eerst even een heel rustig ritje naar "Autobeklederij van der Werf" want ik wil altijd even de mening van Bas weten over het interieur, en dan met name de bekleding, als ik een auto met een mooi interieur moet testen. "Vette porno die stoelen", zei Bas tegen mij, om te vervolgen: "En de materialen die ze voor het dashboard gebruikt hebben zijn ook erg mooi." Om even te verduidelijken hoe goed en mooi de gebruikte materialen zijn zei Bas net voor vertrek nog even tegen mij: "Ik had laatst een BMW Z4 staan en die kon absoluut niet tippen aan deze Lancia Delta qua gebruikte materialen." Maar okay tijd om ff te boenderen dus met deze Delta-diesel. Na een rustige rit door de Leidse binnenstad koos ik de route door Oegstgeest. Dat is een route die ik al een tijdje niet gereden had met een testauto. Voor het postkantoor sloeg ik linksaf en onder het spoor door zette ik het gas erop om even snel een Poolse dame in te halen. De bocht die dan komt is één van de meest bijzondere uit mijn testbochtengamma. Middenin deze blinde bocht is een drempel waarna je meteen met het gas erop naar links moet sturen terwijl de auto nog in onbalans is door de drempel. Amper had ik het gas erop gezet of ik zag ineens drie politieagenten staan bij de eerstvolgende inham naast de weg. "Shit, shit, shit", dacht ik bij mezelf maar blijkbaar stonden ze niet te laseren en ging het hier om een algemene controle want ze lieten mij doorrijden en hielden de Poolse dame achter mij aan. "Oef!!!", dat was dikke mazzel.

Teveel koppel?
Nog even bijkomend van de schrik reed ik rustig richting het Groene Kerkje want ook daar heb je een hele mooie serie blinde bochten en even later vlak naast de snelweg een hele mooie afdalende rechts-linksbocht. Nadat ik een stel fietsers had ingehaald trapte ik het gaspedaal diep in en de Lancia schoot er echt vandoor. De Delta ging er stevig vandoor en voor ik het wist was ik de blinde bochten door gevlogen. De wegligging is strak en voorspelbaar en ook het gevoel in het stuur is goed. Wel merk ik dat de Lancia Delta af en toe moeite heeft de vele Newtonmeters op het asfalt te krijgen. Als ik even later iets te abrupt volgas optrek beginnen de voorwielen te stuiteren. Onvoorstelbaar wat een ongelofelijk vet koppel heeft deze auto zeg. Erg jammer dat ze niet net als bij de Alfa Romeo MiTo een elektronisch sperdif tussen de voorwielen hebben gezet. Misschien iets voor een snelle sportversie van de Lancia Delta? Als ze die maken dan maak je gehakt van elke Duitse auto! Ondanks het gemis van een electronisch sperdif stuurt de Lancia Delta erg strak en zeer voorspelbaar. Je kunt perfect aanvoelen waar de grens ligt dus de Delta zal je dan ook nooit verrassen. Ik heb 'm een paar keer aan het glijden gekregen maar daar moet je behoorlijk wat moeite voor doen. De 18-inch wielen met de grippy banden aorgen voor een goede wegligging, top!

Delta Force
Op de derde dag moest ik even een USB-stick met foto's van een motortest ophalen in Maasdam. De route er naartoe door Rotterdam heen via Barendrecht bevat een paar hele mooie snelwegbochten dus dat was erg leuk. Maar om heel eerlijk te zijn vind ik de route terug via Vlaardingen/Schiedam nog leuker. De snelwegbochten op de terugweg zijn net wat lastiger en knijpen iets meer af waardoor ik meer testinformatie krijg. In de bocht van de A29 naar de A15 had ik iets teveel snelheid (het was alweer te lang geleden dat ik dit stukje snelweg heb gereden) waardoor ik even behoorlijk in de remmen moest. Ik voelde het ABS in werking treden in het rempedaal terwijl het geluid van vier piepende banden mijn oren bereikte. Helaas bleek dat niet genoeg vertraging op te leveren en dus moest ik midden in de bocht weer in de remmen en voelde de auto heel lichtjes onder me wringen van links naar rechts. En geloof het of niet maar ook dit was nog niet genoeg en dus moest ik weer in de remmen maar dit keer voelde ik dat het goed was. Dit zegt wel iets over uitstekende remmen van deze Lancia Delta maar ook over de balans in de auto want de Lancia Delta bleef tijdens alle drie de remacties netjes in zijn spoor. Wel merkte ik tijdens de remacties goed dat de Lancia Delta geen sportief afgeveerde auto is maar dat ie meer op comfort gericht is. Toch hebben ze bij Lancia erg goed werk afgeleverd want ondanks het goede comfort kun je behoorlijk sportief rijden met deze Lancia Delta.

Topsnelheid
Normaal gesproken test ik eigenlijk nooit de topsnelheid van een auto maar aan het begin van de A44 bij Leiden-Wassenaar kunnen ze niet flitsen vanwege de groene geluidswal daar. Als je dus vooraan of tweede staat bij het stoplicht en er staat geen politie in de rij voor het stoplicht dan wil ik nog wel eens een gokje wagen. Vooraan het stoplicht stond een motorrijder die er hard vandoor ging. Die ik moet ik wel kunnen hebben dacht ik bij mezelf. Dus toen de auto voor mij naar rechts ging trapte ik het gas diep in en eenmaal in de zesde versnelling ging het rap richting de 200 km/u. Met nog een paar honderd meter te gaan totaan de afslag bij Holiday Inn lukte het mij de motorrijder in te halen met 220 km/u. De motorrijder keek wel verbaasd naar mij. Ik rij zelf ook motor en weet dat zeker de snelle rijders (hij reed op een Kawasaki ZX-6R) er een ontzettende hekel aan hebben om ingehaald te worden door een auto. Met de teller op 220 km/u had ik trouwens nog wel wat toeren over maar hoeveel dat was ben ik vergeten.



Bye, bye Beemer!
Na de afslag bij Holiday Inn sloeg ik linksaf richting Katwijk aan Zee. Er kwam een nogal dikke BMW station naast me staan, niet zo'n gewone maar eentje met van die net wat bredere wielkasten als normaal. En uiteraard had deze BMW zoals het hoort bij de echte patser geen typeplaatje erop zitten (De Lancia Delta ook niet maar dat is af-fabriek dus daar kan ik niets aan doen). We reden samen naar het stoplicht voor het Transferium, ik rechts, de BMW links, even verderop gaat het van twee banen naar één baan dus wat zal ik doen dacht ik bij mezelf? "Je maakt geen schijn van kans tegen deze BMW", dacht ik bij mezelf. Maar het duurde nog even voor het stoplicht op groen zou springen (ik ken de volgorde exact uit mijn hoofd) dus had ik nog even tijd om na te denken. Ik had werkelijk geen idee of het een benzine- of dieselversie was die naast me stond. Met 400 Nm kon ik daarom wel een gokje wagen want stel dat het een benzineversie is dan win ik de eerste 50-100 meter zowiezo van die BMW. GROEN! Ik trapte het gaspedaal tot op de bodem en schakelde exact nog net voor de toerenbegrenzer supersnel over naar de tweede versnelling weer het gas vol ingetrapt op weg naar de 4.500 toeren en weer supersnel overschakelen naar drie, vier, vijf... Tot mijn grote verbazing bleef ik de BMW Station voor hij moest dan ook na mij invoegen. Na het volgende stoplicht bleef de BMW wel 200 meter achter mij rijden. De patser met zijn blonde dolly naast hem baalde overduidelijk als een stekker. Zo zie je maar weer dat een 1.9 liter diesel heel leuk kan zijn, zeker als ze er twee turbo's opgeschroefd hebben. Werkelijk alle stoplichtsprintjes en tussensprintjes heb ik gewonnen tijdens deze testweek. Natuurlijk verlies ik er ook wel eens een keer eentje maar dat is niet leuk om te melden.

ASR uit
Omdat de Lancia Delta een erg goede wegligging heeft wilde ik toch ook even weten hoe de wegligging zou zijn met het ASR (=Anti Slip Regeling) uit. Eén van de allermooiste vochten daarvoor is de 180-graden oprit bij 't Heen in Katwijk. Midden in de 180-graden bocht van de oprit trapte ik het gaspedaal tot op de bodem in. In de derde versnelling reed, of beter gezegd gleed ik met spinnende voorbanden de bocht door. Het onderstuur viel mij onwijs mee en ik reed echt heel mooi al glijdend en werkelijk perfect op de juiste lijn blijvend de bocht door, om er vervolgens heel strak uit te komen en heel poeslief de N206 op te rijden. Ik had gezien het immens hoge koppel verwacht dat de Lancia Delta met zwaar onderstuur finaal weg zou glijden en dat ik vervolgens van het gas zou moeten maar tot mijn grote verbazing hoefde dat niet. Fantastisch wat een auto zeg, wauw!

Italiaanse degelijkheid
Twintig jaar geleden zou een Lancia Delta als deze ondenkbaar zijn geweest. Duitsers bouwden degelijke auto's en Italianen sportieve auto's. Dat zich stiekem een kleine revolutie heeft voltrokken is volgens mij nog lang niet goed tot iedereen doorgedrongen in de autowereld. Alfa Romeo, Fiat en Lancia zijn niet alleen sportief maar ook degelijk en hebben ook nog eens een design dat mooi is. Neem een willekeurige nieuwe Audi, BMW of Volkswagen en je zult moeten toegeven dat die op het gebied van design wel erg conservatief of beter gezegd oubollig zijn. Ik heb ze de laatste jaren in ieder geval niet op een serieus vernieuwend design kunnen betrappen. Okay de Volkswagen Scirocco is een mooie auto maar die laat het totaal afweten qua wegligging. Als je tijdens de testweek, en nota bene bij lange na niet op de grens rijdend, vijf maal bijna de macht over het stuur verliest dan is er serieus iets fout met een testauto. De Italianen scoren dus niet alleen op het gebied van sporitviteit, wegligging en design maar nu ook keihard op het gebied van degelijkheid. Het interieur van deze Lancia Delta is niet alleen mooier als van een vergelijkbare auto van de bovenstaande Duitse automerken, ook de gebruikte materialen zijn beter van kwaliteit. Mijn bescheiden mening is dan ook dat de Duitse automerken goed op moeten passen dat ze niet links en rechts ingehaald worden. In slaap vallen en denken dat jou merk toch wel goed verkocht blijft worden vanwege je imago is funest dat heeft de geschiedenis wel bewezen. De Lancia Delta 1.9 TwinTurbo Multijet is in mijn ogen dan ook een auto die de Duitsers op alle fronten verslaat, letterlijk!

Wat ik nog te melden heb...
Dat het verbruik van deze TwinTurbo diesel stevig zou zijn had ik wel verwacht. Toch viel het mij uiteindelijk mee want zelfs met zeer stevig doorrijden kwam ik nog steeds op 1:12,5! Met een 1.9 liter TwinTurbo-benzinemotor kom je met een zeer sportieve rijstijl met het grootste gemak uit op 1:4-1:5. Diesel kost op dit moment slechts €0,98 p/ltr tegenover €1,37 p/ltr voor een liter benzine. Wat mij betreft is de keus dan niet zo moeilijk. Wat onze webmaster nog opviel tijdens het opnenen van de kofferbak is de 12V-stekker in bagageruimte, handig om een omvormer op aan te sluiten voor de nintendo's van de kinderen op vakantie. Dit soort dingen zit normaal gesproken alleen in een Amerikaanse auto maar Lancia heeft duidelijk goed naar de alle andere automerken gekeken, dus zeker niet alleen naar de Duitse automerken. Tijdens een ritje met wat familieleden zei mijn moeder dat ze de achterstoelen fijner vindt zitten als de voorstoelen. Gelukkig maar want deze Lancia Delta 1.9 TwinTurbo Multijet is absoluut geen auto voor bejaarde mensen. Maar wees niet bang mijn moeder heeft geen rijbewijs (geintje...). De ruimte achter is echt prima voor passagiers en onverwacht groot in vergelijking met de ogenschijnlijke grootte van de auto. Ook de bagageruimte is ruim voldoende zeker als je gebruik maakt van de Magic Back Box, dta is het opbergvak onder de in hoogte verstelbare vloerplaat. Met de Fix&Go zeer handige verschuifbare achterbank is het zelfs nog veel groter en zonder dat je al teveel moeite hoeft te doen vandaar de naam. Naast de werkelijk fantastische geluidsinstallatie kan het ook erg stil zijn in deze auto. Met snelheden van 100-200 km/u waan je jezelf eerder in een duur Duits automerk dan in een Italiaanse auto. Kortom ook hier scoort de Lancia Delta gewoon weer erg goed. Mijn enige echte serieuze kritiekpunt is de versnellingsbak en dan alleen het overschakelen van de eerste naar de tweede versnelling. Dat gaat gek genoeg onverwacht zwaar in vergelijking met de andere versnellingen, en daar snapte ik werkelijk helemaal niets van. Van de tweede naar de derde, derde naar de vierde etc. schakelt deze Lancia Delta namelijk voorbeeldig soepel en precies. Na een dag rijden kwam ik, net als de webmaster, tot de conclusie dat je dit euvel de Lancia Delta ruimschoots vergeeft gezien alle andere grote pluspunten. Toch ben ik zeer benieuwd of dit exemplarisch is of dat alle Lancia Delta's hier last van hebben. Ik moet als laatste nog wel even een groot compliment geven voor de snelheid en de precisie van het schakelen. Tijdens de stoplichtsprint met de BMW Station was dat één van de belangrijkste redenen dat ik won. Schakel je ook maar één keer mis dan ben je direct gezien.

Bekijk ook:
Specificaties >>
Foto's >>